دو بنیان‌گذار، یک مطب، یک تصمیم

انگیزهٔ آغازین یک تحلیل بازار نبود، بلکه یک زندگی‌نامه بود. لیث الشدیفات سال‌ها در مطب‌های پزشکی مترجم بود. مشکل هرگز زبان نبود — آنچه میان جمله‌ها گم می‌شد مشکل بود: چه زمانی، چند بار، همراه با چه چیزی.

در این میان کسی خطا نمی‌کند. بستگان تا آنجا که می‌توانند ترجمه می‌کنند؛ پزشک گوش می‌دهد. با این حال در پایان کمتر از آنچه بیمار آورده بود روی برگه می‌ماند. این مشکل زبان نیست، مشکل ثبت است. و ثبت را می‌توان ساخت.

۱۳ زبان از همین‌جا می‌آید. اینها نه یک تصمیم بازاری‌اند و نه بستهٔ ترجمه‌ای که بعداً سفارش داده شده باشد، بلکه حاصل سال‌ها حضور در اتاق معاینه‌اند — در هر دو سوی میز. کسی که خود ترجمه کرده باشد می‌داند یک پرسش کجا کج می‌شود و کسی که تازه زبان می‌آموزد چه می‌فهمد.

انگیزهٔ دوم از خود مطب آمد. دکتر کریستیان کلاپروت سال‌هاست می‌بیند فرم‌های کاغذی، پرسش‌های دوباره در پذیرش و بازتایپ کردن چقدر وقت کاری می‌گیرد. هر دو مشاهده به یک شکاف اشاره دارند — و DiggAi آن را از هر دو سو می‌بندد.

ما دو نفریم. این سکو ۱۳ زبان دارد، برنامه‌های رومیزی برای ویندوز و مک‌اواس، یک رابط به نرم‌افزار مطب — و بیش از ۳۰۰۰ آزمون خودکار که پیش از هر انتشار اجرا می‌شوند.

این با تندتر تایپ کردن به دست نمی‌آید، بلکه با قاعده‌ای که به آن پایبندیم: یک بار درست بیندیش، سپس ارزان اجرا کن. هر تصمیم یک بار با دقت گرفته می‌شود و سپس به شکل قاعده، گام بازبینی یا آزمون تثبیت می‌شود. پس از آن اجرا خودکارشدنی است — اندیشیدن پیش از آن نه.

اثرش سنجیدنی است: گام‌های بازبینی خودمان جلوی انتشار را می‌گیرند اگر متنی از خط‌قرمزهای مقرراتی ما بگذرد، اگر یک پروندهٔ زبانی ناقص باشد، یا اگر در کد قاعده‌ای معماری شکسته شده باشد.